De Döschkassen

Beschreibung der Episode

Nu hebbt wi düssed Johr je al ’n Barg warme un sogor hitte Doog hatt. Un an ganz besünners hitte Doog‘ fangt man ook wenn man ni besünners swor an arbeiden is, geheueri dat Sweeten an.
So. Un oftmols heuert man an’t Enn vun so hitte Doog vun mennige Lüüd: „Bäh, ick stink as ’n Iltis.“
Na jo, ick meen, dat is je beter, wenn man dat vun sick sülms seggt, as wenn anner Lüüd de Nees kruus treckt un seggt, wat man stinken deiht, ne. Ick heff ook al mol seggt, wat ick as ’n Iltis stinken doh.
Nu froog ick mi overs: Deiht man de dorsten Tiern dormit Unrecht?
Ick weet ut ’n Bioünnerricht inne School noch eenigermoten, wo ’n Iltis utsüht. Overs ick harr noch keen Gelegenheit mi so’n Tier mol an de Nees to holn. Ut eegene Erfohrung kann ick also gor ni seggen wat ’n Iltis stinkt as ’n Minsch de dörsweet‘ is oder sick eenfach ni wuschen hett.
Dorüm heff ick mol in’t Internet nokeeken. Un dor heff ick an ünnerscheedliche Steeden jümmers datsülbige Ergeevnis funnen: Jo, dat stimmt, so’n Iltis „kann“ ganz fürchterli stinken. De hett an Mors nömli Drüüsen ut de he so’n richti ekeligen Stinkstoff sprütten kann. Dat deiht de Iltis overs blots denn, wenn he sick bedroht föhlt, wenn he also Angst hett.
Aha. Nachtigall, ick heuer di trapsen. Un dat ward noch beter: Wenn so’n Iltis sick good föhlt, denn rüükt he ook richti good, so’n beten as ’n Veilchen, heff ick rutfunnen.
Na dat is je wat. Dat smitt je ’n ganz niedet Licht op de Situatschoon. Hebbt wi den Vergliek mit den Iltis nu jümmers al verkehrt anwennd? Oder heff blots „ick“ dat Ganze blots verkehrt verstohn?
Wenn to mi in Tokunft jedenfalls mol een seggen schull, wat ick stink as ’n Iltis, denn warr ick erstmol trüüch froogen: „Wo genau meenst Du dat? Meenst Du ’n Iltis, de Bammel hett oder een, den dat good geiht?“
Dat dörft man in so’n Momang je mol froogen, wenn man sick anstänni över Iltisse informeert hett, ne.
Un erst wenn man genau weet, wo dat mit den Iltis meent weer, kann man överleggen, wat man duschen geiht oder eenfach „Danke“ seggt…

In düssen Sinn