De Döschkassen

Die wöchentliche Plattdeutsch-Kolumne von Heiko Kroll

Zwiebelsud un Quark an’t Been

Zwiebelsud un Quark an’t Been

Veröffentlicht am 06.05.2026 / 13:47

Anmerkungen

Dat gifft ’n ganzen Barg Lüüd, de dor in Momang jüst so mit tositt as ick: Verköhlung. Hosten, Schnöben, maddelig ween. Un de Schiet will eenfach ni opholn. Dree Weeken geiht dat al. To Arbeid sleep ick mi dor je mit, dor sitt ick je hoch, warm un dröög. Overs veele Sooken truu ick mi in Oogenblick ni: Radfohrn, buuten rümnusseln, wenn dat windi is un sowat. Ni mol to’n Maifüüer bün ick ween. Wat ’n Truuerspeel.

Besünnern morns, direkt no’t Opstohn is dat slimm. All de Wegen to’n Luft holn sünd denn dicht. Un denn bün ick an hosten un an japsen un an piepen un an stöhn‘. Wurr ick to de Tied an Strand liggen, wurrn fuurts hunnert Hölpers mit Baggers kom‘, mi „Timmy“ nööm un versööken mi to retten.

Na jo, an un för sick versöcht je veele, de ick dreep, mi to retten: „Oh, büst Du verköhlt? Du muttst Kamillntee mit Hönig drinken!“ Annere seggt Minztee, weller annere Brennettel. „Warmed Beer, un denn fuurts to Bett. Dat hölpt“, heuer ick ook mol. Oder ick schall Zwiebeln lütthacken, mit Zucker mischen un den Sud dorvun wechneihn. Een hett seggt: „Drink Salbeitee. Un denn glieks achteran muttst Du fief minuten summen. ‚Mmmmmm‘.“ Jo, nä is klor. „Un Knooblook, kau Knooblook, je mehr je beter!“

Wadenwickels mit Quark mutt ick mi moken, seggt se. Hitt‘ Woter mit Holunder un Tümian oder Ingwer mutt ick suupen. Ick mutt sloopen un an de frische Luft spazeern gohn. Äh, wat? Beides tosom? Schweeten mutt ick, düt mutt ick, dat mutt ick. Jung, wat ick allns mutt. 

Veellicht noch op een Been hüppen mit Waschbenzin gurgeln un dorbi La Paloma fleuten. Man weet dat ni.

Haueha. Wenn ick all dat moken wurr wat ick so „mutt“, denn kreeg ick ’n Knütten in Moog‘ un ’n Flotten Otto. Hmm, veellicht dink ick denn je ni mehr an mien Verköhlung. Wohrschienli is dat de Trick. Oder ick summ den ganzen Dag, denn kann ick ni heuern, wat ick allns mutt. 

Overs lot man. Ick freu mi je, dat anner Lüüd sick üm mi sorgt. 

Liekers, verköhlt ween kann ganz scheun anstreng’t ween. Un datt ni blots wegen Hosten un Snöben…


In düssen Sinn